Bugün derse gelirken geçen haftaki gibi çok güleceğimi ve eğleneceğimi biliyordum fakat bilmediğim birşey varmış ki bunun dersin ikinci yarısının başlangıcında öğrendim. Kendimi bi sorgulamam ölçmem tartmam gerkiyormuş İnanç Hoca kendisiyle ilgili konuşurken bun u farkettim. Mezun olmak şu an için hayattan tek beklentim diğer bi deyişle mantığımın en güçlü sesi. Peki acaba iç benliğimin istediği başka şeyler yok mu tabi ki de var ama hepsi ertelenmiş ne zamana mezuniyetten sonraya.Hayatımın büyük çoğunluğunu ben bu anlayışla geçirdim. Attığım adımların pek çoğunu mantığımın sesyle attım nasıl ifade edebilrim bilmiyorum ama ben de isterdim herhalde, yaniokulu 12 senede bitirmeyi değil dee o ihtimalin okulun uzaması gibi durumların beni bu kadar çok korkutmasını:)
Bu yıl kendimde bir takım reformlar geliştirmeye çalışıyorum zaten ve bu süreçte kendimi tanımaya kendimle barışmaya ve kendime güvenmeye her zamankinden çok ihtiyacım olacak. Bugün kendimle ilgili olarak jest ve mimiklerimi hayatın enlerini yeterince ifade edecek kadar kullanamadığımı öğrendim. Bakalım haftaya kendimle ilgili neler öğreneceğim ve kendimi e gibi düşüncelere vuracağım...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder